آن عشق که دیده گریه آموخت از او

دل در غم او نشست و جان سوخت از او

امروز نگاه کن که جان و دل من

جز یادی و حسرتی چه اندوخت از او

گذشته تنها چراغ راه آینده ماست و تو نمی توانی در آن تغییری هر چند بسیار کوچک ایجاد کنی. پس باید که در مسیر شدن از سوسوی گذشته نوری گیریم که ره گم نشود.