لابراتوار توماس اديسون در دسامبر 1914 به طور کامل در اتش سوخت. با وجود اينکه خسارت وارده به ساختمان بيش از 2 ميليون دلار بود ولي ساختمان تنها به مبلغ 238000 دلار بيمه شده بود زيرا از بتن ساخته شده بود و ضد آتش به نظر مي آمد. بسياري از کارهاي اديسون در آن شب در شعله ها سوخت و خاکستر شد.

در شب اتش سوزي پسر 24 ساله اديسون, چارلز, ديوانه وار در ميان آتش و دود به دنبال پدر خود مي گشت. و بالاخره او را پيدا کرد که آرام اين صحنه را تماشا ميکرد, صورتش در مقابل آتش برق مي زد و مو هاي سفيدش در برابر باد به حرکت در آمده بود.

چارلز مي گويد:"قلب من به درد آمد, او 67 سالش بود و ديگر يک مرد جوان نبود. و همه زحماتش در آتش مي سوخت. وقتي مرا ديد از من پرسيد 'چارلز مادرت کجاست؟' وقتي جواب دادم نمي دانم گفت 'او را پيدا کن. و به اينجا بياور. او در تمام زندگيش هرگز چنين صحنه اي را دوباره نخواهد ديد.' "

فردا صبح اديسون به خرابه ها نگاه کرد و گفت: " ارزش زيادي در بلا ها وجود دارد. تمام اشتباهات ما در اين آتش سوخت. خدا را شکر که مي توانيم از اول شروع کنيم."

سه هفته بعد از آتش سوزي اديسون اولين فونوگرافش را به جهان عرضه کرد.