به نام تویی که فراموشم نمی کنی

سلام به همگي، به اونايي كه هميشه لطف دارن چه مثل بارون چه مثل خورشيد پشت ابر.

خب از اين كه نبودم عذر مي خوام. اونايي كه باهام در ارتباط بودن ميدونن كه  دوست ندارم امسالم مثل سال قبل بشه. البته بايد سعي بكنم و شما هم دعا بفرمايين.  ورزش هم يكي از اين كاراست كه بايد مي كردم و دارم وقت ميذارم روش. اميدوارم همه تون اينطوري باشين. سالم و سر حال در برابر تمام ناملايمات. بعد تمرينات متفاوت يكي از آرزوهامو با كمك دوستان و خانواده بر آورده كردم و اونم تجربه سايكوتوريستي بود.

پنج شنبه و جمعه بعد كش و قوسهاي زياد بالاخره اولين برنامه گردشي خارج از كشور رو با دوچرخه انجام دادم. جاي همتون هم خالي. خالي هم شد حرف كاشكي همتون بودين. با تمام سختي هاش تجربه خوبي بود.

 و از خونواده ام و دوستام و شما ها كه هميشه يادتون همراهمه تشكر مي كنم بويژه از یه مهربوني كه نگرانش کرده بودم.( ادامه دارد....)