ساعت ۲۴ روز جمعه و زمستان یک رویا فرا رسید

فردا در راه است و شروع دیگری برای من فقط باید مواظب دلم باشم تا اینطوری تیکه تیکه نشه.

من همواره به فرداهای دلم ایمان داشته ام پس با تعظیمی به بلندای ابدیت به آنان که با احترام سلامم را پاسخ دادند روز خود را آغاز می کنم. هنوز راه زیادی در پیش است و این را می دانم اما امید رسیدن سختی ره را فراموشم خواهد ساخت.

خود بهتر می دانم که چه امید عظیمی به عبث انجامید

 اما من هنوز در راهم تا تو.